Jazz op Wieringen

DEN OEVER – Jazz op Wieringen had in het laatste concert van dit seizoen gekozen voor een aangename combinatie: Vier jonge, Mixtape uit Sneek, en tien door de wol geverfde musici, So All the Matters, gaven een afwisselend concert.

De hoofdact in het Vikingschip was Mixtape. Het kwartet (keyboard, drums, bas en saxofoon) speelde modernere jazz, al zijn nummers als Summertime van George Gerswhin uit de opera Porgy and Bess (1935) en het Moose the Mooche van bebopvertolker Charlie ‘Bird’ Parker (1946) inmiddels klassiekers. De 18-jarige saxofonist Arjen Schipper etaleerde zijn talent in Summertime en speelde van ingetogen tot uitbundig met strakke begeleiding door Sander Moorlag (toetsen), Ilse de Vries (basgitaar) en Pieterklaas de Groot (drums). De instrumentale uitvoering van de klassieker Autumn Leaves, vocaal bekend geworden door onder meer Billie Holiday en Frank Sinatra, onderstreepte de technische virtuositeit van Schipper. Mixtape speelde ook enkele eigen composities. ‘De nieuwe’ is gewaagde moderne jazz met een spannende opbouw. Verrassend was de vertolking van een Noors slaapliedje. Dat werd eerst uitgevoerd in de oorspronkelijke versie en vervolgens in een eigen arrangement met een ander akkoordenschema. Mixtape smolt de traditional om in een sprankelende jazzversie.

‘Huisorkest’ So All the Matters vertolkte, in verschillende nummers met zang van Marcia, klassieke werken als the A-train, That’s All en Snooze you loose blues. De band afficheert zich tegenwoordig als ‘kleine big band’ en het repertoire is op deze muziekstijl gebaseerd. Het verschil tussen jong en oud was te horen en te zien: De instumentalisten van So All the Matters waren gekleed in onberispelijk zwart met strik en de leden van Mixtape in jeans. Het muzikale verschil kwam tot uiting in ‘It don’t mean a thing, if you ain’t got that swing’, dat beide bands speelden. De uitvoering van So All the Matters was traditioneel, gedegen met zang en solo’s. Mixtape speelde het nummer een versnelling hoger. Soms leek de jeugd het spoor even bijster te raken, maar keerde precies op tijd terug tot de melodielijn.

So All the Matters speelde in een hoek van de zaal. Zo keerde een stukje cafésfeer uit de boerderij van Max Teeuwisse terug. Jammer was, dat het niet drukker was in het ‘café’ in het Vikingschip.

Jazz op Wieringen kan met tevredenheid terug kijken op de vier concerten van het eerste seizoen, al had het zaterdag wel wat drukker mogen zijn. Jazzliefhebbers kijken ongetwijfeld uit naar de volgende serie concerten.

Bert Loos
(www.wieringernieuws.nl)

Traditioneel en futuristisch kwamen op 16 februari  bij elkaar in het Vikingschip in Den Oever. The Burn Brigade is een big band met een geheel eigen gezicht, en een repertoire dat veel van de individuele kwaliteiten van de muzikanten vraagt. Dit vormde een prettige tegenstelling tot het traditionele repertoire van Deborah J. Carter, die ook in het Vikingschip liet zien waarom ze tot de beste vocalisten ter wereld hoort.

The Burn Brigade opende de avond met een modern stuk waarbij de muzikanten één voor één het podium betraden, en vervolgens een mooi en warm big band geluid ten gehore brachten. In het Vikingschip is de akoestiek uitermate geschikt voor blaasinstrumenten, ze raken de bezoeker in het hart. Het repertoire van The Burn Brigade is eigenzinnig en modern te noemen. Veel nummers die je in het traditionele big band repertoire zo verwachten kwamen hier niet voorbij, of juist in een heel ander jasje. Goed voorbeeld daarvan was ‘All of me’ waarbij de jazzliefhebber geneigd is om mee te zingen, echter het arrangement van Jan Doedens nodigde daartoe niet uit en dwong je om te luisteren naar de muzikale lijnen. Een mooie en aparte ervaring. Vast staat dat de muzikanten allemaal hun sporen verdiend hebben in de muziek, de solisten spelen met verve de moeilijkste lijnen, en ondanks het andere repertoire is The Burn Brigade absoluut big band waardig. Wellicht dat je kan stellen dat juist door het eigentijdse repertoire ze een eigen plekje hebben binnen het segment van de big bands.

Een sterke factor binnen The Burn Brigade is Wouter Hakhoff, de dirigent. Op een speelse manier gaat hij om met publiek en de muzikanten. Door zijn inbreng werd de avond een soort verhaal, dat door zijn introducties en de muziekstukken een dimensie extra gaf. De combinatie van deze factoren bracht dit jazzconcert tot op grotere hoogte.

Deborah J. Carter
De in Amsterdam gevestigde Deborah Carter zorgde voor de vocale invulling van de avond. Met haar prachtige warme jazzy stem wist zij het publiek voor zich te winnen. Deborah Carter is een innemende persoonlijkheid die in een combinatie van Nederlands en Engels een aantal van haar nummers toelichtte. Het was duidelijk te zien dat Carter vaker met The Burn Brigade op de planken gestaan heeft, er was duidelijk chemie. Verrassende nummers kwamen gedurende de avond voor het voetlicht, waaronder “God must be a boogie man” van singer-songwriter Joni Mitchell, dat met een geweldig big band arrangement, van opnieuw Jan Doedens,  de zaal in vervoering bracht. Daarnaast bracht ze ook enkele traditionele big band nummers als “I love being here with you”, ‘Goodbye pork pie hat’  en met ritmesectie en tenorsaxofonist Frank Stolwijk ‘ sound of love’ van Duke Ellington.

Als toegift pakte de big band en Deborah Carter uit met het nummer ”Sister Sady”. Met dit nummer werd opnieuw duidelijk dat de commisie Jazz op Wieringen de juiste keuze had gemaakt met het in huis halen van Deborah J. Carter en The Burn Brigade. Goed samenspel en uitstekende solo’s omlijsten de fantastische zang van Carter en zorgden voor een waardige afsluiting van opnieuw een geslaagd concert van Jazz op Wieringen.

Zaterdag 9 April 2011 zal het laatste concert van Jazz op Wieringen worden gehouden in het Vikingschip in Den Oever. Muzikale ingrediënten zijn dan Mixtape, een formatie bestaande uit 18 en 19 jarigen uit Sneek en So All The Matters.

Bron: Wieringer Courant

Op zondag 16 januari speelde het Robin Nolan Trio en ODEjazz.com tijdens het tweede concert van het eerste seizoen Jazz op Wieringen in het Vikingschip in Den Oever. En niet zonder succes……. Ondanks het mooie weer dat de zondagmiddag met zich meebracht wisten een kleine honderd jazz liefhebbers de weg te vinden naar Den Oever, waar al sinds jaar en dag jazz wordt gemaakt.

Het Robin Nolan trio was sinds 12 jaar weer terug in den Oever, waar ze net als in 1998 hartelijk werden ontvangen door de beschermheer van de jazz op Wieringen Max Teawhistle. Robin Nolan komt oorspronkelijk uit Vietnam, maar bracht een groot deel van zijn leven door in Engeland. Hij leerde voor een deel gitaar spelen op het conservatorium, maar grotendeels is zijn prachtige spel door zelfstudie ontwikkeld. Hij werd afgelopen zondag vergezeld door zijn broer Kevin Nolan, een zeer verdienstelijk slaggitarist en op de contrabas door Arnoud van den Berg.

Onder leiding van Robin Nolan bracht het trio een mix van diverse stijlen muziek. Zo werden bekende popklassiekers als ‘Tainted Love’, in de negentientachtiger jaren een groot succes voor de formatie Soft Cell om getoverd tot een mix van jazz en zigeunermuziek. Zo kregen een aantal nummers een mooie transformatie zoals ook bijvoorbeeld ‘Something Stupid’ van Frank en Nancy Sinatra dat in een compositie met 2 gitaren en bas niets aan kracht heeft ingeleverd.

In de pauze tussen de twee sets van het Robin Nolan Trio in was het tijd voor de formatie ODEjazz.com. Deze formatie heeft door de jaren heen al een grote reputatie opgebouwd binnen de vele jazz clubs in Nederland. De kracht van ODEjazz.com zit hem in het subtiele samenspel, waarbij vrolijkheid en humor de sleutelwoorden zijn. De sousafoon-act van Eduard Kaan kreeg het publiek op de banken. Het hoogstandje deed menige bezoeker naar adem happen, terwijl Kaan zonder problemen zich weer op de rest van het repertoire stortte. Met daarnaast Simon Tijsen op klarinet, Alexander van der Jagt op drums, Bart Kaan op banjo, Jacob Smit op trombone en Carl de Ruigh op trompet was de organisatie van Jazz op Wieringen gezegend met een top jazz formatie. Hetgeen ook door de heren van het Trio Robin Nolan zeer werd gewaardeerd.

Het publiek maakte tot twee maal toe kennis met de muzikale kwaliteiten van Max Theawhistle. Zijn trombone heeft hij de het vierkant van de jazzboederij Bij Max een prominente plek gegeven, maar al zingend en scattend draagt Max met zijn humoristische teksten nog steeds bij aan de feestvreugde. Max werd zowel door ODEJazz.com als door zijn bewonderaar Robin Nolan op het podium geroepen. Met jazz klassiekers als Route 66 liet hij zien dat, ondanks zijn respectabele leeftijd, de jazz nog steeds door zijn aderen vloeit.

Als slot van de middag werd het publiek getrakteerd op een prachtig samenspel tussen Robin en Kevin Nolan. Robin vertelde dat door het geldgebrek binnen de familie Nolan de jongens in het verleden samen op één gitaar moesten oefenen, en gaven hier een ultieme demonstratie van . Robin speelde op de zes-snarige gitaar de onderste 3 snaren en Kevin de bovenste drie. Dus zowel de ritmesectie als de improvisatie op één gitaar, fabuleus en een duidelijke exponent  voor de hoge kwaliteit die bij dit tweede concert van Jazz op Wieringen werd voorgeschoteld.

Op zaterdagavond 19 februari zal tijdens het derde concert van Jazz op Wieringen het dak eraf gaan. De negentien koppen tellende  bigband The Burn Brigade zal dan acte de presence geven, ondersteund door één van de beste jazz zangeressen die Nederland rijk is, Deborah Carter. Daarnaast zal wederom één van de drie huisorkesten zijn opwachting maken, en deze keer valt de eer te beurt aan Jazz de Treiz’.  Het concert zal om 20.00 uur beginnen en kaarten kosten € 10,00. Reserveren kan via 06-12055590 of via de site www.jazzopwieringen.nl

Bron: Wieringer Courant